ครอบครัวดำเนินชีวิตในความเชื่อร่วมกันได้อย่างไร

             ครอบครัวคริสตชนควรเป็นพระศาสนจักรขนาดเล็ก สมาชิกทุกคนในครอบครัวคริสตชนได้รับการเชื้อเชิญให้เสริมสร้างความเชื่อให้แก่กันและกัน และพยายามเอาชนะกันในความกระตือรือร้นต่อพระเจ้า พวกเขาควรสวดภาวนาเพื่อกันและกัน สวดภาวนาร่วมกัน และร่วมกันทำงานเมตตาจิต (2226-2227)

             บิดามารดาตั้งมั่นอยู่ในความเชื่อของตนเพื่อความเชื่อของบุตร นำบุตรไปรับศีลล้างบาป เป็นแบบอย่างของความเชื่อ ซึ่งหมายความว่าบิดามารดาควรทำให้บุตรของตนได้รับประสบการณ์ว่าการมีชีวิตอยู่ในครอบครัวที่มีความรักของพระเจ้าประทับอยู่นั้นมีคุณค่าและเป็นผลดีอย่างไร อย่างไรก็ตาม ในขณะเดียวกัน บิดามารดาควรเรียนรู้ความเชื่อของบรรดาบุตรของตน และรับฟังว่าพระเจ้าตรัสอะไรผ่านทางพวกเขา เพราะความเชื่อของเด็กบ่อยครั้งมาพร้อมกับการอุทิศตนอย่างยิ่งใหญ่ และด้วยความใจกว้าง และ “เพราะบ่อยครั้งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเผยแสดงกับบุคคลที่ยังเยาว์ในสิ่งที่ดีกว่า” (นักบุญเบเนดิกต์ แห่ง นอร์เซีย กฎระเบียบ บทที่ 3ข้อ3)

             ผู้ที่เด็กกว่าควรให้เกียรติผู้ที่อาวุโสกว่า และผู้ที่อาวุโสกว่าควรรักผู้ที่เด็กกว่า นักบุญเบเนดิกต์  แห่ง นอร์เซีย (480 – 547)

             จงรักกันฉันพี่น้อง จงคิดว่าผู้อื่นดีกว่าตน อย่าเฉื่อยชา จงมีจิตใจกระตือรือร้นในการรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า โรม 12 : 10  

ที่มา : แผนกคริสตศาสนธรรมกรุงเทพฯ